Zieleń uliczna naszej dzielnicy



 

Zieleń uliczna

Zieleń uliczną na Ochocie tworzą rzędowe obsadzenia drzew, ewentualnie krzewów, pozostające w pasach nawierzchni gruntowej, trawnika albo w tzw. misach. Średni wiek drzewostanów ulicznych wynosi 40 lat – przeważnie są to założenia powojenne.

Wzdłuż ulic na terenie Dzielnicy Ochota rosną drzewa należące do powszechnie występujących w takich obsadzeniach gatunków ozdobnych: klony pospolite i lipy wzdłuż ulicy Grójeckiej, lipy wzdłuż Alei Żwirki i Wigury, topole Simona wzdłuż ulicy Bitwy Warszawskiej, topole Simona i lipy wzdłuż Al. Jerozolimskich, kasztanowce wzdłuż ulic Starynkiewicza i Rokosowskiej, klony srebrzyste i jarzębiny wzdłuż ulicy Mochnackiego, jarzębiny na kolonii Staszica, głogi wzdłuż ulicy Filtrowej, klony kuliste wzdłuż ulicy Radomskiej, wiśnie kuliste wzdłuż ulicy Częstochowskiej itd.

Jedną z najstarszych jest aleja klonowa wzdłuż ulicy Nowowiejskiej. Sama ulica jest pozostałością barokowego założenia urbanistycznego osi Stanisławowskiej. Pierwotnie łączyła Zamek Ujazdowski z gruntami Czystego, czyli obecnym rejonem Dworca Zachodniego. Zielenią ulicy Nowowiejskiej opiekuje się ZOM.
Najcenniejszym obecnie ciągiem zieleni ulicznej jest 2,5 km długości km aleja lipowa wzdłuż alei Żwirki i Wigury. Na ochockim odcinku alei, od ulicy Wawelskiej do ulicy 1-go Sierpnia, rośnie ok. 1000 drzew.
Pod względem skali urbanistycznej założenie to można śmiało porównać z berlińską Unter den Linden czy paryskimi Polami Elizejskimi. Gęste, regularne zadrzewienie wzdłuż trasy prowadzącej na lotnisko zaprojektował w latach 20-tych ubiegłego stulecia prof. Antoni Jawornicki, specjalizujący się w problematyce miast-ogrodów. Projekt zrealizowano w latach 30-tych, tak więc drzewostan ulicy jest już prawie osiemdziesięcioletni, a tym samym starszy niż berliński, bowiem wzdłuż barokowej Alei pod Lipami rośnie obecnie dziewiąta zmiana drzew.
W uznaniu rangi tego założenia, zadrzewienie wzdłuż Alei Żwirki i Wigury w planie ogólnym m.st. Warszawy z 1992 r. zostało zaliczone do cennych założeń urbanistyczo-architektonicznych. Jako pomnik przyrody prawem chroniony uznano aleję lipową Żwirki i Wigury na odcinku od pomnika Lotników do ulicy 17 Stycznia.
Opiekę nad tym ciągiem zieleni sprawuje ZOM, który w ubiegłych latach przeprowadził kompleksową pielęgnację wszystkich rosnących tutaj drzew.

Podstawowym gatunkiem budującym drzewostan alei jest lipa drobnolistna, rosną tu także lipy warszawskie i lipy krymskie - gatunki zasadniczo przystosowane do warunków miejskich. Czynnikiem korzystnie wpływającym na ogólnie dobry stan zdrowotny drzew była przestrzeń dostępna dla korzeni lip rosnących w szerokim pasie trawnika po obu stronach ulicy i pomiędzy jezdniami.
Niepokojącym objawem jest spadek tempa przyrostu drzew, obserwowany od lat 80-tych, tj. od czasu modernizacji ulicy. Poszerzenie jezdni kosztem zmniejszenia powierzchni trawników okazało się brzemienne w skutkach dla rosnących tutaj drzew. Uszkodzone i poważnie okrojone zostały wówczas bryły korzeniowe, a ich regenerację i rozwój ogranicza betonowa podbudowa jezdni. Warunkiem przetrwania zabytkowej alei jest staranna pielęgnacja i zachowanie stanu istniejącego – nie wolno dopuścić do żadnych zmian w przebiegu jezdni alei Żwirki i Wigury.